Uczenie się przyszłości

Nadal rozumiemy uczenie się jako mentalny proces indywidualnego dążenia do przyswojenia informacji. Teraz, w roku 2010, widzimy, że technologie wspierają uczenie się, poprzez włączanie jednostek do wspólnego procesu realizowanego przez społeczności, które starają się uzewnętrznić i współtworzyć nową wiedzę, co jest zupełną odwrotnością ery przed-cyfrowej.

Wiedzieliśmy, że internet da początek nowemu społeczeństwu. Społeczeństwu, w którym uczestnictwo zastąpi reprezentowanie. Nie wiedzieliśmy, w jaki sposób nowe technologie, takie jak rozszerzona rzeczywistość i rzeczywistość wirtualna umożliwią dostęp do informacji i ich przetwarzanie.

Za kilka lat przekonamy się, że technologia nie tylko redukuje niedostatek informacji i komunikacji, ale także zmniejsza niedostatek obecności.

Technologie będą nadal miały znaczący wpływ na proces uczenia się i wzorce komunikacyjne. Relacja pomiędzy kształceniem i technologią rozwijała się poprzez kolejne etapy, począwszy od zastąpienia starych procesów nauczania kształceniem opartym na wykorzystaniu komputera, poprzez wspólne środowiska kształcenia, aż do obecnej transformacji procesów kształcenia, dążących do uczenia się na żądanie zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zbiorowym.

Wiele treści będzie dostępnych bezpłatnie poprzez otwarte zasoby. Ponieważ kształcenie staje się coraz częściej procesem trwającym przez całe życie, jego zdobycze są doceniane i uznawane niezależnie od tego, czy jest to kształcenie formalne, czy nieformalne.

Wim Veen, Jordi Riera Romani, Tapio Koskinen